1970'li yýllarda lisemizde Fransýzca ve edebiyat öðretmeni ve müdür yardýmcýsý olarak görev yapan Lütfiye Güner öðretmenimizden yýllar sonra haber alabilmek,saðlýk haberlerini almak ne kadar mutlu etti bizi.
1970'li yýllarda lisemizde Fransýzca ve edebiyat öðretmeni ve müdür yardýmcýsý olarak görev yapan Lütfiye Güner öðretmenimizden yýllar sonra haber alabilmek,saðlýk haberlerini almak ne kadar mutlu etti bizi.
O yýllarda lise I.inci sýnýfta idim ve ele avuca sýðmaz dersleri pek umursamaz öðrenci idim.Tek sosyal yaným ise futbol idi.Ýþte o dönemde hem müdür yardýmcýsý ve hemde edebiyat derslerimize giren Lütfiye öðretmenimiz bir çoðumuza öðretmenlik vasfýnýn gereklerini uygulayarak baþarýlý olabilmemiz adýna þimdi dahi faydalarýný gördüðümüz doðrularý enjekte etti.Hiç haz ve hak etmediðim halde camiada þair-yazar olarak bilindiðim vakidir.Eðer miskal tanesi kadar böyle bir vasfa sahipsem bana yazmayý sevdirren öðretmenimin emeði kaçýnýlmazdýr.
Þöyle bir hatýram oldu öðretmenimle,derste ilk bahara takýlmýþým,dersi dinlemiyor ot,yaprak,börtü böcek defterin bir köþesine aklýma eseni karalýyordum.Ne þiir ne makale sadece kelimeler.Sonunda yakalandým,hocam oldukça otoriterdi,açýkcasý aklýma ilk gelen bir haným þamarý olmuþtu.Fakat aksine hocam yazdýklarýmý aldý,göz attý ve kürsüde bakmaya devam etti.Yani þamar yememiþtim.Ertesi gün bana yazdýklarýmý manzum bir hale getirmemi istedi ve becerebildiðim oranda güya bir þiir olarak öðretmenime teslim ettim.Aradan 15-20 gün geçti okul müdürümüz beni odasýna çaðýrdý , " Eyvah gene ne yaptým acaba ? " diyordum.Müdürüm bana okullar arasý bir yarýþmada il birincisi olduðumu söyledi.Bende müdür odasýndan çýkýp doðruca Lütfiye hocama koþtum.Giresun'a gidecek protokol önünde ödülde alacaktým.Ama þiiri hatýrlamýyordum bile.Lütfiye öðretmenim daktilo edilmiþ bir örnek verdi bana ve ezberledim.O ödül,okulda diðer öðretmenlerimin teveccühleri ve Ankara'ya uzanan bir baþka þiir ile ödül töreni daha derken yazmayý daha çok sevmeye baþladým.Muhtelif dergilerde makale ve þiir çalýþmalarým çýkmaya baþladý ve bundan 12 yýl evvel mütavazý bir deneme olarak Çoban Ateþi adlý kitabýmýz çýktý.
Öðretmenim Balýkesir'e tayin olduðunda hayatýmdan çok ciddi parça kopmuþ gibi idi.Müthiþ bir danýþma mercisini yitirmiþtim,aðladým ardýndan günlerce öðretmenimin.Bir mektup aldým daha sonra kendisinden ( halen saklarým ) sanki hayatý ve yapmam gerekenleri öðütlüyordu.O gün bu gün hep özledim öðretmenimi ve sonunda saðlýklý haberlerini aldým.
Þimdi memleketimin huzurunda sevgili büyüðümüz deðerli öðretmenimiz Lütfiye GÜNER hanýmefendinin sevgi ve saygý ile ellerinden öpüyor daim saðlýklar diliyorum.Teþekkür ederim öðretmenim.
O ilk karalamalardan bir kesit :
BAHAR MEVSÝMÝ
Görüyorsun çevreni iyi bak !
Bak herþey neler müjdeliyor,
Çiçekler açýyor,yeþeriyor ortalýk
Hergeçen bahardan da baþka,
Bir bahar geliyor.
.....
Sev Onu,beni,herkesi
Bahar mevsimi bu mevsimlerin güzeli